A margarida do PSOE

O PSOE galego anda a desfollar a margarida para ver se adiantan ou non adiantan as eleccións, porque entenden que se as convocan nun momento ou noutro poden saír máis beneficiados ou menos. Touriño, o Presidente da Xunta e Secretario Xeral do PsdeG, non contempla esa posibilidade, aínda que no aparato de partido teñen outra intención e, de feito, adiantaron o seu congreso para xullo de 2008, -para o 25 de xullo nada menos, unha data un pouco estraña para un Congreso político-.

Entendo o nerviosismo do PSOE por querer adiantar as eleccións, porque, coincidindo con Carlos Aymerich, a xestión deste partido nestes 3 anos de lexislatura é bastante pobre e polémica nalgunhas cuestións como pode ser o Plan Acuícula, que salpica indirectamente ao BNG, ou o decreto do bacharelato, que medio recuaron, malia a que asignaturas como a relixión seguen a formar parte dos plans de estudos; e logo en Sanidade non ofrecen un bo panorama, máis ben ao contrario. A única consellaría que lles podería reportar un saldo positivo é Política Territorial, pero daría para tapar os déficits das demais cos quilómetros de asfalto xestionados por esta consellaría.

Por outra banda, e aínda sen ser moi optimistas, xa que unhas consellarías brillan máis que outras, o BNG si fixo cousas positivas: reactivación da mesa do leite, onde se acadaron acordos importantes para o sector lácteo, o Banco de Terras, o Decreto Eólico, o Consorcio de Servizos Sociais, o PEGSI, as Normas do Hábitat, etc... marcan as diferencias cos seus socios do PSOE.

Daquela se Touriño e o PSOE teiman en adiantar as eleccións deberá explicar as razóns para facer o adianto, porque obxectivamente eu non vexo ningunha, que garanta que se vaian facer mellor as cousas. As discrepancias entre os dous partidos son algo lóxico entre dúas forzas políticas distintas, mais non deben ser o pretexto para adiantar as eleccións, porque daquela estarían dándolle a razón ao PP.

Unha razón oculta pode ser as malas perspectivas económicas que se ven a curto prazo, o que repercutiría negativamente na “aureola” de Zapatero, e por extensión na de Touriño, que, como dixen hai tempo, sen el non é nada. Mais iso tampouco é unha escusa válida, porque unha forza política debe ser valente e afrontar os reptos que se lle presentan en calquera momento, porque gobernar cando todo vai rodado faino calquera, e máis gobernando como o fai o PSOE, sen entrar ao fondo das cousas.

O obxectivo no horizonte

Dende 2004 até as eleccións de marzo houbo unha confrontación moi forte entre o PSOE e o PP, o que produciu, non o desgaste dalgún deles, senón o afortalamento do bipartidismo, que se traduciu nun aumento de votos e escanos dos dous partido maioritarios que ocupan, entre os dous, máis do 90% dos escanos do Congreso dos Deputados.

Despois das eleccións foi sintomática a resistencia do PSOE a pactar con ningún partido "minoritario" a investidura de Zapatero como Presidente do Goberno, que foi elixido en segunda volta, algo inédito na corta democracia española.

O outro partido maioritario, o PP, está inmerso nuna aparente crise, pero, ou moito me equivoco, ou o que está sucedendo neste partido é que os artífices da cripación están abandonando a escea política e tamén mediática deixando a Rajoy, unha persoa de cariz máis moderada e coa que se pode chegar a acordos, rodeado dun equipo de similares características (Gallardón, Soraya, Camps, ...).

E hoxe, logo de ver o anuncio da Vicepresidenta do Goberno, María Teresa Fernández de la Vega, de que se ía inicar a reforma da Constitución e reformar a lei electoral, co obxectivo de converter o estado español nun estado bipartidista ao máis puro estilo ianqui, con primarias incluídas, eliminando aos partidos pequenos no estado, pero cunha representación máis ou menos importantes nas distintas nacións. Pero para iso necesita chegar a acordos, acadar un consenso "amplo" coas forzas políticas, e que maior consenso, dende unha optica centralista e españolista, que pactar estas reformas co seu alter ego político, o PP. Ao tempo!!

Xustiza de dúas velocidades

Xustiza tipo AVE: O xuíz Baltasar Garzón envía a prisión á alcaldesa de Arrasate, Inocencia Galparsoro, por “desobediencia e colaboración con ETA” por non suspender as actividades de ANV.

Xustiza tipo tren Rexional: Santiago del Valle campa as súas anchas pola xeografía do estado con sentenzas firmes por abuso sexual e ningún xuíz se entera de nada até que o encerran por presunto asesino de Mari Luz, unha nena de cinco anos.

Non apto para todos os "públicos"

O martes 29 o xornal Público dedicaba a súa portada a un vídeo xogo, o GTA4, que saía á venda ese día. Do xogo non sei nada, só sei que non é apto para todos os públicos, e o xornal non dubida en sacar en portada este evento, facéndolle con este feito a máxima publicidade que se lle pode facer a un produto comercial de entretemento, e supoño que isto non foi gratis, claro.

O director do Xornal, Ignacio Escolar, non dubida en catalogar o videoxogo como "cultura", aínda que non é para todos os públicos nin para todos os bolsillos, como outras artes, como por exemplo, a literatura que é máis asequíbel, e dependendo da temática, si é para todos os públicos.

Efectivamente pódese catalogar a portada como "atrevida", que vai cos tempos, ou pódese chegar a dicir tamén que as portadas dos xornais non son só para os políticos ou para a política, que hai outras cousas. Pode!!. Pero se quixeran ser "atrevidos" de verdade, e dada a crise alimentaria que sacude a medio mundo, eu poñería a seguinte imaxe.

Evidentemente non me sorprende que público saque unha portada así, xa que os medios hoxe en día entreteñen máis que informan, non hai máis que ver os informativos da tele, e os xornais non ían ser menos. A fin de contas son empresas que viven das vendas, dos beneficios, e ao "público" hai que molestalo o menos posíbel.

A Guerra sen fin

Recomendo o seguinte documental. Fai un repaso dos pasos dados por Estados Unidos dende a invasión até a ocupación de Irak, e de como todos estes pasos conduciron a este país ao caos máis absoluto de xeito consciente e premeditado, e mentres os iraquís saqueaban o país e se mataban entre elese, nos días posteriores á invasión, os americanos protexían a peza de caza máis valiosa: o ministerio do petróleo.

Monstros

É imposíbel imaxinarse o inferno sen ter en conta a situación na que viviu a muller austríaca secuestrada e violada polo seu propio pai durante 20 anos, do cal tivo sete fillos que correron idéntica sorte. Este crime horrendo aparecerá en todos os informativos durante días, e o home que cometeu este horríbel crime será xulgado e condenado, pasando a historia dos monstros como tantos outros.

Sen embargo, outros crimes tamén horrendos, que afectan a miles (por non dicir millóns) de persoas, e que foron perpetrados por persoas elixidas democraticamente como representantes dun pobo, como o foi Hitler, só ocuparán uns segundos nos informativos, e os executores e/ou os seus instigadores nunca pasarán a historia como criminais que son.

Todos ao centro que máis quenta

"Zapatero sitúa al PSOE en la centralidad progresista".
E pensar que nas pasadas eleccións moit@s votaron ao PSOE porque pensaban que era de esquerdas.

Guerra preventiva

Israel mata a unha muller e a catro dos seus fillos. Non pasaban por alí, o proxectil caeu directamente na súa casa mentres almorzaban.

Crise alimentaria

Revoltas en Haití polo aumento de prezos dos produtos básicos. En Estados Unidos raciónase o arroz para evitar a súa suba.... as causas desta escalada de prezos nos alimentos está no prezo do petróleo, o desvío de cereais para a produción de agro-combustíbeis, a especulación, o incremento do consumo e parece ser que tamén inflúe o cambio climático. As consecuencias: pois como dixen ao principio, revoltas, morte e emigracións masivas nos países máis pobres do planeta.

A situación é preocupante porque ademais esta situación estase a dar nun período de recesión económica, que aínda falta por ver que consecuencias terá para todos. Pero máis preocupante é ver como os medios do sistema (Cuatro, La Ser, El Mundo, La Voz de Galicia...) falan de crise alimentaria sen o menor disimulo, e xa se sabe, cando estes falan de crise, a crise aínda é maior do que nos contan.

No Estado Español todo apunta, logo de ver como se re-organizou o Ministerio de Agricultura e Pesca (así era antes), que a política que vai a seguir este “super-ministerio” non vai ir cara a unha agricultura que produce alimentos para a xente, senón alimentos para a industria dos agro-combustibles, que se nos venden como produtos ecolóxicos, e a realidade é moi distinta, xa que está demostrado que para producir esta enerxía “ecolóxica” gástase o dobre de enerxía procedente de carburantes fósiles.

Snuff Movie de Israel

Como se dunha “snuff movie” se tratara, un reporteiro de Reuters gravou a súa propia morte cando un tanque israelí disparou sobre el e sobre dous nenos un proxectil cargado de milleiros de dardos metálicos. O proxectil é “legal” segundo exército israelí.

Ninguén condena este atentado, que se os asesinos foran outros dirían que é un atentado contra a liberdade de prensa, pero como se trata dos primos de zumosol dos USA, todos calan.