A falta de poucas horas para que o Parlamento Galego aprobe unha reforma de caixas de aforro que blindará este sector sector financeiro estratéxico para Galiza, descubrimos con certo estupor e sorpresa que o PSOE asumen o papel Neocon que tradicionalmente tería o PP nestes casos, xa que denuncian que a reforma, que presumibelmente sairá adiante cos votos do BNG e do PP, e "intervencionista" e "pouco democrática". Sobre o primeiro sorprende que un partido que se di de "esquerdas" faga esta afirmación, xa que o control público é fundamental para que os investimentos se fagan en beneficio do país e non en beneficios duns espúreos interes especulativos. Sobre o segundo, maior sopresa aínda, xa que significa a xubilación forzosa dun señor, Gayoso (non é o de Luar), que leva manexando ao seu antollo Caixa Vigo e posteriormente Caixa Nova, desde a ditadura; por hixiene democrátcia non se pode consentir que un señor, que non é o dono da caixa, siga afianzando o seu poder nunha institución como é unha caixa de aforros.

Tempo haberá para falar do posicionamento do PP sobre a fusión das caixas de aforro e o apoio á reforma da Lei de Caixas do BNG, pero, que duda cabe, que este é un paso fundamental para que Galiza teña un sector financeiro de seu, sen inxerencias e interferencias foráneas.
Compárteo

Miente é un excepcional corto de Isabel Ocampo sobre a prostitución. Na pasada edición dos Premios Goya levou o premio ao mellor corto. Non está doblado nin subtitulado, pero coido que sobran as palabras. Moi recomendábel.

Galiza non se Vende é unha plataforma que aglutina a un considerábel número de colectivos de diversa índole, desde asociacións ecoloxistas como Verdegaia, a asociacións deportivas Sociedade Cultural e Desportiva do Condado, pasando pola Coordinadora de Crentes Galeg@s. Como se ve Galiza non se Vende está composto por un todo tipo de sensibilidades sociais, culturais e tamén políticas. Naceu, -seguramente non é exacto-, aló polo ano 2007, en pleno goberno da Xunta do BNG e o PSOE, e tivo unha actividade febril arredor das piscifactorías que a Consellaría de Pesca, dirixida por Carmen Gallego, permitiría construír en diversas zonas do litoral galego.

O seu activismo ecolóxico ten varias frontes: o urbanismo caótico, as infraestruturas de transporte irracionais, as piscifactorías, os campos de golf, os portos deportivos, os encoros, os parques eólicos indiscriminados, os paseos marítimos e fluviais ríxidos, os recheos, os monocultivos de especies exóticas e invasoras, o nulo respecto polas figuras de protección ambiental e os espazos naturais protexidos… As súas demandas son, entre outras, desenvolver unha política de ordenamento territorial guiada pola sustentabilidade ecolóxica e a xustiza social: que respeite a paisaxe e o patrimonio. Como se pode ver, as frontes e as demandas desta plataforma son facilmente asumíbeis por calquera que teña un mínimo de sensibilidade ecolóxica e amor ao país.

Pero quixera destacar unha cuestión importantísima para este país, pero que sen embargo esta plataforma nunca tocou: a agresión á nosa lingua, que tamén é o noso patrimonio. O cal, sinceramente, resulta moi curioso, pois eu entendo que as agresións á nosa lingua e á nosa cultura están directamente relacionadas coa agresión ao noso entorno. O día que respectemos e valoremos a nosa lingua melloraremos substancialmente tamén no eido medio-ambiental. Sen embargo, este colectivo non secundou a manifestación do 18 de outubro convocada pola Plataforma Queremos Galego.

Como dixen, mantiveron (e digo ben) unha activismo frenético nos meses nos que o bipartito gobernou a Xunta. En concreto, convocaron varias manifestacións, unha delas a escasos días das eleccións galegas do 1 de marzo, cuxo resultado xa coñecemos todos, secundada por miles de galegos e galegas, entre os que había todo tipo de colectivos e persoas a título individual, algunhas delas de certa relevancia política e mediática.

Pero este febril activismo mudou radicalmente desde que se celebraron as eleccións do 1 de marzo e desde que goberna o Partido Popular. As aparicións mediáticas e públicas desta plataforma desapareceron, mais non os problemas que eles denunciaban no seu día; máis ben todo contrario, o PP ten na súa axenda construción de piscifactorías en terreos que se entregan directamente ás empresas, no canto da concesión do bipartito; as agresións ao caudal do río Sil por parte dunha hidroeléctrica pasaron totalmente desapercibidos por este colectivo; mudaron substancialmente o plano eólico ideado polo BNG, eliminando os ingresos nas arcas públicas dunha porcentaxe dos beneficios, a parte de eliminar as garantías medio-ambientais. Estes son algúns exemplos, máis poderían ser bastantes máis.

Pero por que está practicamente desaparecida a plataforma Galiza non se Vende, reducindo o seu radio de actuación ao sur de Galiza, concretamente á Ría de Vigo, onde manteñen unha loita contra os recheos de Bouzas e a construción do Porto Deportivo nos terreos da Factoría Massó. Galiza mellorou medio-ambientalmente falando desde o 1 de marzo? Practica o PP un política sustentábel ecoloxicamente falando e socialmente xusta froito da presión deste colectivo?. A resposta é non. Entón, a que vén este letargo? A que mude outra vez o contexto político?... O tempo dirá.
Compárteo

Aminetou Haidar vai camiño de El Aaiún, a súa casa, despois dunha loita pacífica pola súa dignidade persoal e pola do seu pobo. Coa súa loita, pacífica como a de Gandhi, que tamén loitaba polos dereitos do seu pobo, conseguiu unha vez máis poñer enriba da mesa a causa Saharaui. Agora queda o máis difícil, que se convoca para xa o referéndum de autodeterminación que tiña acordado a ONU en 1998.
Compárteo

E nesto falou o Banco de España, e di que non ve con bos ollos a fusión entre as caixas galegas. Falou o Banco e o PSOE de Pachi Vázquez xa cambiou de parecer mudando do consenso, -forzado, iso si-, a certo distanciamento sobre o futuro das caixas galegas. O PSOE galego, seguista do que diga Ferraz, cambia de opinión, seguuindo ao pé da letra o espírito do FROB, aprobado no Congreso cos votos a favor do PSOE e do PP, e executado maxistralmente polo Banco de España.

Nas cousas “importantes”para certos sectores económicos PP e PSOE sempre están de acordo.

Como dixen falou o Banco de España, pero a receita que expide para Galiza non a aplica noutras latitudes. Así, en Andalucía foi este que “animou” a fusión entre as caixas desta rexión. Por que a Galiza se lle aplica unha receita distinta? Por que se alenta que Andalucía teña un poder financeiro de seu mentres que en Galiza todo o contrario? Porque no deseño do Banco de España, cuxo marco é o FROB, a medio e longo prazo as caixas, unhas entidades públicas, non son propiedade de ninguén, desaparecerán para maior gloria de Botín.

O Banco de España non quere que Galiza teña un sector financeiro de seu, como parece que tampouco o quere o PSOE de Pachi Vázquez, que alcumou de demasiado intervencionistas a futura reforma da Lei de Caixas (pero non quedamos que o PSOE é de esquerdas?).

Galiza non conta; Madrid segue a ver a Galiza como unha colonia, e do mesmo xeito que se espolian os noso recursos naturais, agora queren os nosos cartos.
Compárteo