Pelexa polo que queres

E nunca mellor dito! varias persoas sacan bandeiras saharuis nun mitin do PSOE en Canarias para denunciar a política cómplice do PSOE con Marrocos, e o servizo de orde bótaos, case que a patadas.

Galiza, ser ou non ser

Interesante artigo de Anxo Guerreiro. O 20N non son unhas eleccións máis, Galiza xógase o ser ou non ser. E ese SER pasa irremediabelmente polo BNG.

Hillary Clinton e o seu particular “veni, vidi, vici”

Que o Imperio anda falto de moral, principios e vergoña, non é nada novo, a historia ten exemplos abondo sobre o seu comportamento. Mais que un político celebre, sen o máis mínimo rubor a morte dunha persoa, xa é noxento de máis.

No seguinte vídeo podedes ver como celebra Hillary Clinto a morte de Gadafi. Xulgade por vos mesmos.

Dúas gráficas para a reflexión sobre a situación económica actual

Esta primeira gráfica é o porcentaxe débeda pública e privada dos principais países. Como se ve, o problema non é a débeda pública é a privada.

E nesta segunda gráfica, máis ilustrativa ca primeira, figura o endebedamento público de Grecia, Portugal, Irlanda, Estados Unidos e o Estado Español nos últimos 12 anos. Como podedes observar os estados empezaron a endebedarse de xeito importante a partires de 2007, un endebedamento para salvar ao sistema financeiro, que a partires do mércores, presumiblemente, recibirá da UE máis leña para seguir queimando no casino.

Fonte: El Blog Salmón

Libia será un estado islámico

Despois das bombas da OTAN sobre Libia na procura de liberdade e benestar para todos os libios e libias, o presidente do CNT (Consello Nacional de Transición) ven de anunciar que a nova Libia será un estado islámico, e que a Sharia será a “fonte básica de lexislación”.

Isto terá que votarse nas urnas dentro de 8 meses, e será o que os libios e libas queiran, agora ben, logo que non veña ningún progre a rasgarse as vestiduras.

Des-demonizando a Gadafi

A maioría dos medios de comunicación, por non dicir todo, din que Gadafi foi un ditador, un sátrapa,... e non sei cantas cousas máis. Pero esquecen deliberadamente todo o que fixo polo pobo libio, e que se resume no seguinte vídeo.

De ser certo o que di este vídeo, está claro que os libios botarano de menos.

Que será dos medios de comunicación sen o conflito vasco?

Como nas películas de vaqueiros

A realidade sempre supera á ficción, pero vendo a imaxe do cadáver de Gadafi en todas as portadas dos xornais dixitais máis importantes recórdame ás películas de vaqueiros. Cando morría o malo paseaban o seu cadáver por todo o pobo para que todo o mundo vira e tomara nota do que lle podía pasar se non ía polo rego.

Hoxe os cabalos xa non arrastran cadáveres polos pobos, hoxe temos as webs e os xornais que a golpe de clic do rato e de rotativa exhiben o trofeo para escarmento e aviso a navegantes para todos aqueles que non se preguen aos caprichos do imperio.

A Gadafi de pouco lle serviron os “amigos” de occidente, eses que como Zapatero, Aznar, o Rei, Sarkozy, Berlusconi, e tutti cuanti lle facían as veiras para conseguir algún contratiño, agora déronlle as costas para repartirse todo o botín.

Corren malos tempos para os pobos ricos en recursos naturais, que queiran empregalos para conseguir benestar para os seus cidadáns. E polo que se ve, só os deixarán en paz se teñen nas súas mans unha bomba nuclear.

ETA e Libia

Que ETA deixe definitivamente as armas e a violencia, é sen dúbida unha boa noticia. Mais que esta noticia saia hoxe precisamente, logo de que tamén se nos anuncie a morte de Gadafi, déixame un pouco desconcertado.

Resulta paradóxico, que un estado de dereito, como di ser o Estado Español, apoie activamente á agresión ao pobo libio ou afgano por unha banda, e pregue pola outra polo cese definitivo da violencia de ETA. Pero máis paradóxico é ver como os demócratas de toda a vida, claman contra a Conferencia de Paz que se celebra estes días en Euskal Herría.

Con cousas como esta, moito me temo que non serán quen de asumir o que democraticamente decida ser este pobo, ou calquera outro pobo soberano.

A cousa pinta mal, sobre todo tendo precedentes como o de Irak, Afganistán, Libia, Venezuela, Chile, ... e tantos outros que foron agredidos polo Imperio dun ou doutro xeito.

Mapa dos incendios en Galiza

Malia que o PP mire para outro lado como se a cousa non fora con eles e malia que a TVG pase de puntillas polo elevado número de incendios en Galiza, aquí vos deixo un mapíña cos que houbo este ano. De todos os xeitos, a TVG poderá non sacar os incendios nas noticias, pero o fume é difícil de tapar.

Ver Incendios Forestais - Galicia 2011 nun mapa máis grande

Arde Galiza, e Feijoo desaparecido

Arde Galiza!
Non hai medios, o prefire os recortes e que arda o País.

Pero tranquil@s, xa está a chegar o bombeiro de sudamérica, perfectamente
equipado para a ocasión.

Liquidación por peche

Coa lingua galega atacada polas institucións que teñen o deber legal de protexela e promocionala en todos os eidos; cuns sectores produtivos afogados polas políticas da Unión Europea que entusiasticamente aplicaron PP e PSOE; cun sector financeiro galego liquidado -primeiro NovaCaixaGalicia e agora o Banco Pastor- por obra e gracia dos dous grandes partidos estatais, só o BNG puxo enriba da mesa unha alternativa; cun estado autonómico no punto de mira de Rubalcaba e Rajoy... a Galiza agárdalle un negro futuro se non hai unha reacción social que o impida.

A situación é tan grave, que, ou o pobo galego se defende, ou a a liquidación do País que estamos a presenciar, remataría inescusabelmente no seu peche, na súa desaparición cultural e política.

Podémolo evitar? Se queremos, si. E o 20-N teremos a primeira oportunidade para votar en clave de país, para votar a aquela forza política que defende os intereses de todos os galegos e galegas. Superado este asalto, o seguinte paso será colocar na Xunta de Galiza ás forzas políticas que si defenden a Galiza.

Histeria social

Dá igual que suba o paro; dá igual que haxa recortes na sanidade, na educación; dá igual que se amplían as bases do Imperio no Estados Español; dá igual que teñamos que traballar máis anos para cobrar menos pensión; dá igual que os contratos temporais sexan a normal e non a excepción; ... en fin, dá igual, á xente o que lle importa é a voda da Duquesa de Alba.

Culpábel até que se demostre o contrario

O imputado pola operación "Campéon", acusa a varios políticos de cobro de comisións. Faino desde o cárcere, saíndo en liberdade provisional posteriormente. Hai un segredo de sumario que se vulnera, e un medio de comunicación, que se caracteriza pola conspiración e a manipulación, filtra a parte que lle interesa do sumario, unha parte de interese político para o Partido Popular. Ninguén investigará a filtración do sumario, nin se depurarán as responsabiliades penais, pero tres persoas quedan marcadas, entre elas Fernando Blanco do BNG.

Se un é inocente até que se demostre o contrario, na política é xusto ao revés; pero cando demostras a túa inocencia, xa a ninguén lle importa.

A estas alturas a verdade xa debe estar morta

Hai uns días Amnistía Internacional daba a coñecer que os servizos segredos sirios secuestraran e torturan até a morte a unha moza deste máis de oriente. Onte, a televisión pública Siria entrevista a esta moza. A continuación déixovos a imaxe da suposta vítima e e unha captura da entrevista para que comparedes (a imaxe desta última non é moi boa).

Queda claro que en todo conflito a primeira vítima é a verdade, e despois de tantos mentiras, manipulacións e terxiversacións a estas alturas xa debe estar morta, co que haberá que tomar con cautela tanto unha noticia como a outra. O imperio xa nos ten acostumados ás mentiras para xustificar as súas conquistas.

Paro, un problema para resolver...

Este era o título dun dos vídeos da campaña electoral das Galegas de 2009. Feijoo laiábase daquela de que lle preocupaba moito o asunto, e presumía de ter a solución. Dous anos máis tarde, nin ten a solución, e segue a laiarse para botarlle a culpa da situación ao Goberno Central.

O paro volve a medrar en Galiza en case 9.000 persoas en setembro, 95.000 no Estado. O PSOE e o PP cando se decatarán que cos recortes non imos a ningures?

Xornais da Galiza: entre o que deberían ser e o que son