Non vou dicir que o BNG é unha balsa de aceite, porque non o é, mais de aí
a estar en crise como di Antón Baamonde no seu último artigo publicado o domingo pasado en El País, ou
culpar ao BNG da irrelevancia política de Galiza no Estado, como tamén asinou Suso de Toro noutro artigo publicado no mesmo medio -que casualidade!-, hai un abismo.
Loitas de poder hainos en todo colectivo. Desde unha asociación de veciños, pasando por unha asociación cultural e chegando a unha organización política, a loita polo poder é inherente a todo colectivo humano. Así PP e PSOE tamén teñen loitas internas, sen embargo, estas, aínda que encarnizadas, vense como normais, e ninguén di que o PSOE en Madrid está en crise pola celebración dunhas primarias; que por certo, para poder celebrarse os interesados teñen que acadar a sinatura do 40% da militancia; no caso do BNG, este proceso fíxose e estase a facer en todo o país, avalado e dirixido pola Executiva Nacional, e onde participa todo militante que queira e que teña plenos dereitos.
Sen embargo estes dous intelectuais ven na virtude un problema. Critican o proceso de primarias do BNG, democraticamente intachábel, mentres fican mudos ante a cota mínima do 40% de sinaturas que ten que acadar un candidato ou candidata para poder ter dereito a participar nunhas primarias do PSOE.
Por outra banda, resulta tamén cando menos sospeitosa a obsesión e a teima que teñen co BNG estes dous “intelectuais” moi vinculados ambos os dous ao PSOE e á esquerda estatal, cando coa situación actual de crise económica tiñan que ser moi críticos coa actuación do Goberno da Xunta, co Goberno Central e da UE, que está a ter graves consecuencias para toda a clase traballadora.
Será que a reforma laboral aprobada non merece unhas liñas de tan insignes plumas? Será que as inxentes cantidades de diñeiro público que o Goberno progre deu ao sector financeiro non merece unha liña destes intelectuais? Será que a situación lamentábel do galego herdada da época Fraga e apuntillada por Feijoo non merece unhas palabras destes persoeiros? Por que ficaron mudos ante o tema das caixas galegas ou por que non critican a lei de caixas estatal que aproba a privatización dos únicos elementos de intervención financeira pública que queda?
En resumidas contas, que hai tantas cousas das que falar, nas que podían ser sumamente críticos co poder político, podendo aportar algo de luz á situación actual, no canto de atizar un día si e outro tamén á única forza política galega que lle está a facer fronte á adversidade que estamos a vivir en todos os eidos. Ao mellor é iso precisamente o que lles molesta, é dicir, a discrepacia política do BNG fronte ao poder estabelecido, a belixerancia do Bloque a favor do galego, oporse á reforma laboral e á conxelación de salarios e pensións, pelexar para que Galiza non perda as caixas de aforro, etc.
Certo é que é difícil de asumir por parte dunha persoa que como Suso de Toro, foi militante socialista na súa xuventude, e agora na súa madurez, fai panexíricas biografías de Zapatero, -“
Buena persona, hábil y valiente”-, atoparse de repente, que o Goberno Central dirixido por unha persoa que “
representaba la política como utopía” e que “
se ajusta al mito del Rey Arturo”, está a levar adiante unha política ultra-liberal equiparábel á denostada Thatcher; certamente, é moi duro. Se a iso unimos que ten que voltar á docencia porque os libros que vende non lle dán para vivir, non é motivo de pagar a súa frustración co BNG, que non ten culpa de que el non venda libros nin ten culpa de que Galiza sexa “irrelevante”, en todo caso, se a ten sobre isto último será na parte proporcional que lle toca, pois dos 30 anos de autonomía galega o BNG só a gobernou pouco máis de tres anos.