Un matrimonio de conveniencia para Galiza

Os noivos

Os Padriños:
Caballero sostiene que Feijóo "cedió en todo" ante Caixanova y le desafía a desmentirlo
Javier Losada pedirá cuentas a Feijoo si el liderazgo de A Coruña no se refleja en la futura fusión
Os testigos:
PP, PSdeG y BNG, a favor de una fusión equilibrada
Os bens do matrimonio serán gananciais, aínda que hai algún que trata de vender patrimonio antes da unión.

E que nome lle poñemos á criatura?

O parto está sendo difícil, mais todo apunta a que finalmente si haberá fusión entre Caixa Nova e Caixa Galicia. Pero que nome terá a caixa resultante? Que nome lle porías ti?

A pregunta non é baladí, non creades. Cando Caixa Pontevedra, Caixa Vigo e Caixa Ourense se fusionaron, algunha cabeza pensante das caixas quería porlle o nome de "Caixa Ría", por aquelo da Ría de Vigo; se traducides iso ao castelán, xa vedes o que vos sae. Non fan falla máis comentarios, verdade?

No que a min respecta gustaríame que se mantivese o nome de Caixa Galicia.

Semella que haberá fusión

O documento asinado por Méndez e Gayoso deixa a porta aberta a unha posíbebl fusión. De momento quedaranse sen vacacións de semana santa e sentaranse oficialmente para estudar a desexada fusión entre ambas entidades. O acordo non obriga a nada, só a sentarse e falar, mais é un paso importante logo do "culebrón" dos últimos 6 meses, período no que uns, o BNG, tivo claro a súa postura e o seu obxectivo, outros, o PP, que foi clarificándose paseniñamente, pero chegado o momento tirou para adiante, e o PSOE, que logo de coincidir coas outras forzas políticas, cambia de opinión, e mesmo propicia unha manifestación en Vigo en contra da fusión das caixas, tendo como protagonista ao alcalde da cidade Abel Caballero.

Aínda sendo optimista, haberá que agardar ao luns para ver se definitivamente hai fusión ou non. Estaremos pendentes!

As leiriñas

É estraño. Se hai un sector económico máis globalizado ese é o do sector financeiro. En cuestións de segundo poden pecharse transaccións económicas multimillonarias atravesando, se fora preciso, todo o planeta, cruzando en milésimas de segundo fronteiras políticas, económicas e culturais. Sen embargo, por estrano que pareza os dirixentes das caixas, non se deixaron impregnar pola globalización e seguen pechados na súa leiriña e non conseguen ver máis alá dela, son incapaces de ver que, na actual conxutura económica do noso país, e tamén global, dúas leiriñas xuntas valen máis que dúas cada unha polo seu lado. E o problema non é que cada unha vaia polo seu lado, que, en condicións económicas normais tampouco sería o problema, a cuestión é que por separado as dúas leiriñas non teñen futuro. E non o digo eu, son os donos das leiriñas os que din iso, que non teñen reparo en admitir que buscaran outras leiras coas que asociarse fóra do seu ámbito de actuación.

O tempo apremia, e as miserias dos dous dirixentes das Caixas asoman todos os días na prensa. Os dous, Méndez e Gayoso, queren controlar a súa leiriña, queren ter asegurado o seu futuro persoal e non dubidaran en sacrificar as leiriñas no caso de que non atopen unha solución acaída aos seus intereses. Por que ese, os intereses persoais e os intereses políticos dos dous grandes partidos é o que se está xogando na “leria” das caixas galegas. A ver quen manda! Si o PP ou o PSOE. Esa é clave.

A mala educación

Moita tele ou é que algo falla no sistema educativo. Ao seguramente as dúas cousas.

As feras papan ao domador do circo

Garzón autorizou escoitas ilegais entre un avogado e un preso da trama Gürtel. O segredo entre un avogado e o seu cliente é sagrada, máxime se a conversa se produce no cárcere.

Para máis inri, este señor xuíz solicita unha excedencia para dar uns cursos nunha prestixiosa universidade americana pagados polo Banco Santander, meses despois de ter nas súas mans o destino xudicial de Botín, que, curiosamente, saíu airoso dun caso que o podía levar ao trullo.

O Sr. Garzón é un xuíz estrela que se estrelou. Iniciou procesos importantes (Pinochet, victimas franquismo, ... ) pero todas eles remataron en absolutamente nada, -desgraciadamente, todo hai que dicilo-, vítimas de súa megalomanía e afán de protagonismo.

A xustiza non é un circo, e o xuíz Garzón críase o domador de feras, pero estás acabaron(án) con él.

Feijoo en estado purto (II)

Como cabía supoñer o vídeo de Feijoo na cea con mozos e mozas de Boqueixón causou certa polémica. Tanto é así, que o vídeo foi borrado da súa ubicación orixinal. Mais o famoso vídeo non desapareceu, aquí podedes velo integramente.


Con todo, que Feijoo diga o que diga case é o de menos cando nos enteramos que este acto, supostamente, era un acto benéfico para recadar fondos para as vítimas do terremoto de Haití, organizado polo Concello de Boqueixón. Causa estupor que nun acto tan serio coma este, o Presidente da Xunta o tome a cachondeo. Unha pena!

Aldraxe cum laude

Isto é un pesadelo. No circo de Feijoo e compañía non paran de aldraxar a nosa lingua, a nosa cultura... en definitiva, Galiza. Acabo de enterarme, a través do Facebook de Ana Pontón, deputada do BNG no Parlamento Galego, que a Consellaría de Cultura prepara unha edición do Día das Letras Galegas moi especial. Se o Decreto contra o Galego, se o “desván de los monjes”, se a tradución ao castelán do “Alba de Groria” de Castelao é unha afrenta imperdoábel a Galiza, agora o Conselleiro “ensemismado” prepara a aldraxe cum laude: para o día 17 de maio, Día das Letras Galegas a Consellaría de Cultura prepara a tradución bilingüe da obra de Uxío Novoneyra, escritor ao que este ano se lle adica tan sinalada data.

A lei da gravidade

O BNG foi o promotor da Lei de Caixas, que foi apoiada unicamente polo PP. O Goberno Central do PSOE recorre a Lei no Tribunal Constitucional. O BNG impulsa o manifesto Galiza ten Dereito! Para facer fronte a esta nova aldraxe de Madrid e defender non só o noso sector financeiro, senón a soberanía do Parlamento Galego. E onte o BNG saca adiante unha moción no Congreso dos Deputados que lle pide ao Goberno Central a retirada do recurso no Constitucional. Obxectivamente está claro quen é o protagonista na defensa do sector financeiro galego e das caixas galegas, verdade? Pois se analizamos as portadas de hoxe dos principais medios de comunicación galego, a cousa non está nada clara. O único claro e unánime é que todos os medios ocultan ou minimizan o papel central do BNG en toda esta cuestión, facendo verdadeiros esforzos e alardes literarios para evitar que o nacionalismo apareza como o protagonista da historia. Por que será?

Xa o di Francisco Rodríguez nun artigo no Terra e Tempo “Sen avance do nacionalismo, Galiza non poderá deixar de ser o que hoxe é. Sen nacionalismo, as clases populares galegas non son máis que individuos deitados a súa sorte na rolda dun destino incerto.“ Pois iso mesmo é o que pretenden os medios e a clase política dominante, mais eles non saben que as cousas caen polo seu propio peso.

Feijoo en estado puro

Hai cousas que se comentan por si soas. Esta é unha delas.

Visto en Chuza.gl

O Congreso pide a retirada do recurso contra a Lei de Caixas

O Congreso ven de aprobar unha moción do BNG na que se pide que se manteña o carácter social, o vínculo territorial das caixas e a retirada do recurso de inconstitucionalidade contra a Lei de Caixas presentado polo Goberno Central. A votación foi moi axustada. Dos 343 votos emitidos, 172 foron favorábeis, 170 en contra e 1 abstención. O PSOE quedouse practicamente só na votación e sorprendentemente -ou non- o PP votou a favor desta moción.

Non somos inxenuos, sabemos os intereses que se agocha detrás dos grandes partidos, e hoxe din unha cousa e mañá a contraria, máis si é importante que haxa unha declaración pública do Congresos ratificando non só o vínculo territorial das caixas, senón o seu compromiso social, cuestión esta importante de cara a evitar a bancarización das caixas.

Este é un merecido premio para o BNG, que en Galiza foi o impulsor non só da Lei de Caixas, que haberá que pasa agora co recurso que presentou o PSOE no Constitucional, senón de artellar toda unha campaña política, cuxa plasmación pública é o Manifesto Galiza ten Dereito, que asinaron todos agás o PSOE, para evitar que o aforro galego fuxa lonxe das nosas fronteiras, recalando en áridas mesetas.

A Joan Baez non lle fai falla traducir nada

Hai uns días Alberto Núñez Feijoo, Presidente da Xunta, traduciu ao castelán un parágrafo do Alba de Groria de Castealo. Uns días antes, o 5 de marzo, Joan Baez, canta-autora norteamericana cantou o poema de Rosalía de Castro, “Adios rios, adios fontes”, en galego. Está claro quen ten máis prexuízos e máis mala fe sobre o noso idioma... efectivamente, o Feijoo.

Leccións de dereitos humanos

Cativos orgullosos

Bonito de vídeo de nenos e nenas do CEIP Sigüeiro irradiando orgullo polo noso idioma, o galego.

Actualización 20-03-2010:
Sinto!, pedíronme que eliminara o vídeo da miña canle de Youtube. Pero podedes ollalo na fonte orixinal.

Feijoo despreza Galiza traducindo ao castelán o "Alba de Groria" de Castelao

Debuxei sempre en galego; escribín sempre en galego; e se tirades o que hai de galego e de humano na miña obra non ficaría nada dela.”
Sempre en Galiza, de Castelao

Unha provocación! Iso é o que fixo o Presidente de todos os galegos e galegas, onte, en sede Parlamentar, cando traduciu ao castelán un pequeno fragmento do “Alba de Groria” de Castelao, un dos máis fermosos discursos pronunciado polo noso irmán non exilio arxentino o Día da Patria Galega de 1948.

Un acto de provocación que denota chulería e un desprezo polo País impropios de calquera Presidente da Xunta que se precie, que agora mesmo a ollos de moitos galegos e galegas, está á altura dunha Rosa Díez calquera. Se o PP e Feijoo son capaces de facer isto con Castelao, que non serán capaces de facer cando, en teoría, están a defender os intereses de todos galegos.

Anuncio sen rumbo

Curiosa a coincidencia: entro na web do Faro de Vigo e atópome co titular de “Feijóo anuncia un plan 2010-2014 con 100 medidas contra la crisis” e ao lado un anuncio publicitario co lema “Un anuncio sin rumbo no sirve de nada”.

Pois nin feito a propósito, -que non o é, podo asegurárvolo-, o anuncio publicitario é indicativo do que significará para Galiza ese plan 2010-2014 que anunciou hoxe Feijoo no debate sobre o estado da nación, é dicir, nada, porque o PP non ten proxecto para este país, só ten anuncios. Seguramente sobre o papel será impecábel, pero os efectos prácticos serán os mesmos que o do plan de choque contra a crise que anunciou o PP hai menos dun ano, en concreto en maio de 2009, cuxos efectos, e malia non ser economista, serán absolutamente nulos.

Concentracións pola língua

Logo da concentración de urxencia desenvolvida esta mañá fronte á sede da Consellaría de Educación en Santiago de Compostela, ao tempo que se presentaba publicamente aos medios o contido do anteproxecto do decretazo contra o galego no ensino, a Plataforma cidadá Queremos galego convoca a toda a sociedade a unha mobilización xeral contra o retroceso de anos que a norma presentada siginifica para o proceso de normalización da nosa lingua propia no sistema educativo. Arestora, están confirmadas concentracións comarcais para o serán deste luns 15 de marzo nos seguintes lugares:

• Santiago de Compostela: ás 20 horas na Praza do Toural
• Vigo: ás 20 horas na Rúa do Príncipe (diante do MARCO)
• A Coruña: ás 20 horas na Praza de Pontevedra (diante do instituto)
• Ourense: ás 20 horas na Avenida da Habana (diante do edificio administrativo da Xunta)
• Lugo: ás 20 horas na Rolda da Muralla (diante do edificio administrativo da Xunta)
• Pontevedra: ás 20 horas na Praza da Peregrina
• Ferrol: ás 20 horas na Praza de España (diante do edificio administrativo da Xunta)
• Vilagarcía de Arousa: ás 20 horas na Praza de Galiza
• Noia: ás 20 horas diante do Concello
• A Pobra do Caramiñal (para toda a Barbanza): ás 20.30 no Cantón da Leña
• Foz: ás 20 horas diante do Concello
• Carballo: ás 20 horas diante do Concello
• A Estrada: ás 20 horas na Praza do Concello

Nas próximas horas pode ser que se vaian confirmando máis concentracións en máis puntos do país. Manterémosvos informadas/os!

Pola nosa lingua, nin un paso atrás!

Por que atacan tanto a Chávez?

Pois por isto, mira o vídeo...

A Nosa Terra: de voceiro do nacionalismo a voceiro do españolismo

Teño na miña casa gardados como se fora ouro varias publicacións de A Nosa Terra adicadas a varios dos referentes do nacionalismo galego. Teño o “Castelao e Bóveda, Irmáns!!”, o especial de Carbalho Calero, Seoane, Eduardo Pondal, Eduardo Blanco Amor... entre outras publicacións desta editorial. Todas elas servíronme para formarme como nacionalista, nun contexto dominado por publicacións e medios de comunicación furibundamente anti-nacionalistas ou españolistas.

Por iso vexo con profunda preocupación a deriva editorial deste xornal, o A Nosa Terra, que naceu sendo o voceiro do Partido Galeguista. Certo é que o este partido hai moitos anos que non existe como tal, mais este xornal e a súa editorial foron levantados cos esforzos económicos e persoais de moitos nacionalistas, entre eles eu, que estiven subscrito durante moitos anos ao seu xornal semanal, e soportaba estoicamente que me cobraran antes de enviarme algúns dos libros que publicaban.

Non é a primeira vez que adico un post a esta cuestión, mais desta volta quixeran afondar nela, xa que é unha mágoa que un xornal que foi o voceiro do nacionalismo galego, tornouse agora no voceiro do españolismo, en concreto do PSOE, e aos feitos me remito.

Das 22 noticias de actualidade que había en portada hoxe pola mañá, 16 refírense directa ou indirectamente aos tres partidos con representación parlamentar (PP, PSOE e BNG). Destas 16, 7 (43,75%) refírense ao PP ou Xunta de Galiza, 7 (43,75%) ao PSOE e 2 (12,5%) ao BNG. Se o comparamos cos resultados das eleccións galegas de 2009 vemos que ao PP quítalle un 3,34%, ao PSOE dálle un 14,42% e ao BNG quítalle tamén un 4,07% das noticias. Está claro pois que sae gañando se o comparamos co representación no Parlamento Galego: o PSOE.

Os datos anteriormente expostos son irrefutábeis, A Nosa Terra pasou de ser o voceiro do nacionalismo galego a ser o voceiro do PSOE, concretamente da sucursal galega.

Morreu Miguel Delibes

Miguel Delibes, escritor español contemporáneo, que escribiu obras como Cinco Horas con Mario, El Hereje ou El Camino, finou hoxe na súa casa de Valladolid. Sempre recordarei El Camino, que no seu momento supuxo para min o descubrimento da lectura como algo agradábel e da que se podía aprender moito. Gracias!

Touriño foise e dúas maneiras de ver a noticia

Marchou Touriño, o ex-Presidente da Xunta, deixándo o seu escano no Parlamento Galego. Dos "ex" do Bipartito tan só queda Quintana na política activa.

Mais o curioso da noticia é a distinta visión que dan os medios. La Voz de Galicia di que Touriño abandona a política entre aplausos do PP e do BNG e o silenzo dos socialistas. El País en cambio di que o ex-Presidente da Xunta abandona o seu escano entre o recoñecemento dos partidos. Quen di a verdade?.

Por certo, unha mágoa a súa marcha, sobre todo porque este é o final tamén da Touripedia, o dicionario colaborativo Touriño-Galego, Galego-Touriño.

O 8 de marzo non é unha entroidada

Onte, Día Internacional da Muller, como cada ano, como se fora un ritual semellante a tomar as uvas o día de fin de ano ou ao entroido, sucedéronse polo mundo adiante actos de reivindicativos do papel da muller na sociedade e de denuncia do longo treito que resta até acadar a igualdade real de dereitos e deberes entre homes e mulleres.

O Executivo Galego do PP, co seu Presidente á cabeza, promocionaron, á súa maneira, esta data. Máis que un ritual de declaracións de intencións baleiras, o Partido Popular tomou o 8 de marzo como unha entroidada, como se pode ver na foto que ilustra este post. Se o PP quere promover e defender a igualdade entre homes e mulleres o primeiro que debe facer é destituír a un Conselleiro calquera -o de Educación ou de Cultura, tanto ten- e nomear a unha muller, para igualar o número de homes e mulleres no Consello da Xunta. Un pequeno detalle, nada máis. Claro que iso non impide que acabaran facendo unha entroidada no Día Internacional da Muller, porque a igualdade entre homes e mulleres non se exhibe -esperpenticamente, como neste caso-, practícase e punto.

Efectivamente, o Conselleiro de Cultura está ensimismado no sobrado

O Conselleiro de Cultura, Roberto Varela, negou como o Pedro da bibilia que el non dixera "Desván de los Monjes" no canto de Sobrado dos Monxes; maís tamén di "toro" no canto de Touro. En sede parlamentar dixo que había que ser "estúpido" para traducir ao pé da letra estes topónimos galegos. Pois efectivamente, hai que ser estúpido para facer semellante tradución, e máis aínda negalo cando a evidencia demostra o contrario.

E este home é o que promociona a nosa cultura polo mundo adiante?

Visto en Xornal

(Semellante esperpento podése oir xusto despois do primeiro minuto, non tedes que agardar moito)

Carlos Príncipe tira da manta

Onte venres, no programa A Crónica da TVG, Carlos Príncipe, ex-Alcalde de Vigo, fixo un repaso dos chanchulleos de Gayoso e Méndez, actuais presidentes de Caixa Nova e Caixa Galicia respectivamente, así como do papel do PSOE no tema das caixas de aforro. Nepotismo, chanchulleos nas eleccións dos impositores que forman parte do consello de administración, presións políticas, investimentos dudosos... e un longo etc de asuntos que Príncipe desenvolve ao longo de 15 minutos onde os outros contertulios apenas si son quen de articular palabra. Imprescindíbel!

Arcadi España, outra maca no millo

Outro que se despacha a gusto contra os galegos. "Perturbados", "estúpidos aldeanos", "cantonales", "estúpidos ignorantes", "pueblerinos"... claro que tendo como apelido "España", que outra cousa se podía esperar!


Visto no blog de Carlos Callón

Willy Toledo di catro cousas

Willy Toledo, actor español, pasou de ser o tipo simpático que defende causas "imposíbeis", que non molestan a ninguén (non á guerra, a causa saaraui, a causa Palestina...) a ser un apestado. Mentres defende as causas imposíbeis os grupos mediáticos, sobre todo os progres, non teñen reparo en porlle o micro diante, se resultan do agrado do establishment; cando molestan, simplemente o silencian en punto.

Pero en canto se leva a contraria ao discurso oficial no tema de Cuba, e o teu discurso sae á luz por casualidades do destino, a cousa cambia, os micros péchanse de repente para que non teñas capacidade algunha para defenderse. Isto foi o que lle pasou a Willy Toledo hai uns días, cando dixo que Zapata, preso cubano que morreu de folga de fame, era un delincuente común, no canto de ser un disidente, como din os paladíns do Imperio.

Willy Toledo pasou de ser un tipo simpático a ser o portavoz do enemigo. E a liberdade de expresión que se lle demanda ao goberno cubano, négaselle a el ou, o que é peor, ten que sufrir un linchamento mediático indecente.

Aquí vos deixo o corte dunha entrevista que lle fixeron no programa La Ventana da Candena Ser. Primeiro mazárono como un polbo e agora permiten que se explique. Malia todo, di catro cousas moi interesante e que subscribo totalmente.

Orgullosos de ser galegos, no único sentido da palabra

Excelente e oportuna campaña publicitaria de Augas de Mondariz. Parabéns!

Mentres tanto, no Parlamento Galego, as forzas políticas do noso país, aínda están discutindo como reprobar as palabras de Rosa Díaz. Augas de Mondariz, xa o fixo, e moi intelixentemente.

Que rápido pasa o tempo: un ano en 40 segundos

Isto arranxámolo entre todos?

Non. A crise arranxarana os de sempre.

Curiosa campaña esta. Un morea de persoeiros públicos, misturados con xente do común, cun obxectivo común: a implicación de todos e todas para salvar a crise. Mais a crise, como todos sabemos non a provocamos todos, provocárona uns poucos, e, coma sempre, tocaranos aos traballadores tirar do carro para saír dela.

Pero quen está detrás desta campaña publicitaria que ten un custe de 4 millóns de euros? Telefónica, Iberia, El Corte Inglés, BBVA, Santander, La Caixa, Caja Madrid, Repsol, Cepsa, Endesa, Iberdrola, Mapfre, Abertis, Mercadona, Indra, Renfe e Red Eléctrica. Curioso, non? Os que a provocaron, os que se beneficiaron durante os últimos anos da burbulla inmobiliaria e que provocaron o estado actual de crise, son agora os que nos a piden axuda para sair do burato.