O Director do ABC, outro galegófobo máis

Esta semana os sectores máis conservadores de España insultaron gravemente aos galegos e galegas. Primeiro foi Rosa Díez, agora é o Director do xornal monárquico-conservador ABC o que utiliza despectivamente o termo "gallegada" para criticar ao Ministro de Traballo, Celestino Corbacho, por non responderlle acaidamente a unha pregunta, que, sendo como el medio estremeño e medio catalán, agardaba unha pregunta máis precisa e concreta.

Mais a semana gloriosa de agravios da España cañí non se cingue exclusivamente a estes cualificativos negativos da idiosincrasia galega, senón que esta semana puidemos ver como un segundo do Ministro de Presidencia, o Señor Zarrías, propúxolle ao goberno galego copiar literalmente a lei de caixas andaluza para saldar o conflito político entre o Goberno Central e o Parlamento de Galiza, como se este último fora incapaz de elaborar unha lei de caixas acorde coa Constitución. Certo é que Feijoo, o acomplexado do Presidente galego, púxollo en bandexa hai uns días.

O pobo español en xeral é incapaz de asumir, de respectar, de tolerar as diferenzas. Miraas como unha ameaza, e é particularmente sectario con aquelas nacións sen estado, especialmente con Galiza, cuxa tradición galegofóbica remóntanse até o famoso “século de ouro español”, nos últimos anos do Reino de Galiza.

Os Upeideiros responden ás críticas

"El significado coloquial de 'gallego' en sentido peyorativo es el de alguien que no se pronuncia y elude comprometerse. Es peyorativo pero no despectivo. Se usa en el castellano coloquial del mismo modo que docenas de expresiones comparables como 'trabaja como un negro' o 'austero como un castellano', 'chulo como un madrileño', 'testarudo como un baturro', etc. Y no son insultantes, sino figuras retóricas del lenguaje. Se pueden eliminar, pero no es fácil si se usa un lenguaje coloquial, directo, como el de la calle, que precisamente es el contexto de una entrevista. No es una declaración política. Y ofenderse por esto es una muestra de intolerancia, complejo de inferioridad o perturbación nacionalista. Un cordial saludo. Información UPyD"

Os de UPyD son un pouco fascistas, no sentido máis pexorativo do termo. Non creo que se ofendan, a fin de contas, a palabra "fascista" úsase tan coloquialmente como "ide rañar o carallo!". E non son expresións despectivas, que va!... son expresións moi coloquiais, retóricas... que utiliza a xente para agarimar a outra persoa ou colectivo.
Compárteo

Non nos entenden, non

Editorial de El País sobre o “resbalón” de Rosa Díez.
Xa o di o noso hino:

Os bos e xenerosos
a nosa voz entenden,
e con arroubo atenden
o noso rouco son;
mas sós os ignorantes
e férridos e duros,
imbéciles e escuros,
non os entenden, non.

Compárteo

Rosa Díaz insulta a todos os galegos

Rosa Díaz, nunha entrevista en CNN+ ven de insultar a todos os galegos e galegas, no sentido máis pexorativo da palabra. Ten sentido pexorativo a palabra galego? a que se estaba a referir?


Rectificación ou dimisión!

E efectivamente, Iñaki Gabilondo, tan ponderado, tan demócrata, tan defensor das liberdades, tan progre... nin se inmuta.

Compárteo

Orgullos@s do noso, orgullos@s do galego

Compárteo

O Goberno Central apunta e o Tribunal Constitucional dispara contra a Lei de Caixas

A Lei de Caixas, impulsada polo BNG e aprobada polo Parlamento Galego, está suspendida logo de que o Tribunal Constitucional atendera o recurso presentado pola Administración Central gobernada polo PSOE.

Malia este revés o obxectivo principal das lei de caixas non debe mudar, e non é outro, que garantir que Caixa Nova e Caixa Galicia sigan a estar controladas por galegos e galegas para beneficio da nosa terra.

Alcanzar ese obxectivo non será doado. Os poderes fácticos vigueses co alcalde desta cidade á cabeza, e co PSOE de comparsa española, están poñendo difícil a empresa. Falta unidade. Se a houber o Goberno Central non se atrevería a presentar o recurso. Como dixo “doceasubio”, un usuario de Chuza.org “Sigamos divididos, que xa nos unirá a miseria e o desterro, cando menos espiritual, nos casos máis afortunados “. Pois iso!
Compárteo

Todo exemplo

Luís Tosar é o exemplo do galego que triunfa fóra da Galiza sen renunciar ás súas raíces, ao seu país e ao seu idioma. Parabéns!

Luis Tosar, Goya ao Mellor Actor

Compárteo

Por que a UE ten tanto interese en salvar Grecia?

Hai algo máis dun ano, os gobernos mundiais saíron a salvar os bancos. Para iso, tiveron que endebedarse e aumentar os impostos dos seus cidadáns. Aumentou o paro. Os bancos, pola seus problemas económicos non prestaban cartos, pero cos cartos que lles inxectaron os distintos bancos centrais, compraron débeda dos países que lles prestaron os cartos porque lles resultaba máis rendíbel. Por certo, que vos apostades a que, como pasou cos hipotecas lixo, o sector financeiro creou centos de produtos financeiros baseado na débeda soberana para especular con eles?

Estamos perante a segunda volta de crise, agora, se os países que se endebedaron non poden pagar, o sistema financeiro estará outra vez en problemas, de aí o interese das potencias europeas (Alemaña, Franza, ...) en querer salvar Grecia. Se o país heleno non paga haberá problemas.

Pero Grecia pagará, non o dubidedes. Refinanciaranlle a débeda a cambio de medidas drásticas que pagarán os de sempre, os que menos teñen. Para iso se provocan as crises económicas, para escravizarnos cada día un pouco máis.
Compárteo

vîcus,î : aldea

Se hai uns anos o paradigma do localismo máis paleto era A Coruña e o seu Alcalde Francisco Vázquez, en 2010 o localismo máis repelente e anti-galego trasladouse á cidade de Vigo, tendo de mascarón de proa a outro Alcalde, Abel Caballero, tamén, igual que o anterior, do PSOE.

Pode ser oportunismo político para aproveitar o tema das caixas con fins electoralistas, pero despois do “Tranquilos coruñeses que el humo va para Ferrol” que dixo o Paco Vázquez cando ardeu o “Aegean Sean” na Coruña, onte a Galiza máis insolidaria e anti-galega desfilou onte polas rúas de Vigo, para amosar o rexeitamento á fusión das caixas galegas, mais non a calquera outra fusión con caixas de fóra.

Os que se manifestaron con boa fe contra a fusión crendo que así defendían Vigo, que dirán cando vexan que o centro de decisión de Caixa Nova vaia para Madrid, Murcia ou Albacete? Que fará o “Caballerito” cando esa obra social que di defender invista na cidade a metade ou a cuarta parte do que agora porque hai que encher de contidos os outros centros de decisión das caixas? E que dirá o Caballero cando os aforros dos vigueses, no canto de investirse en Vigo financien obras en Cuenca?.

Vigo (vîcus,î : aldea) vive ancorado entre o mar e os montes que o rodean, nunha especie de muro mental, illados do resto de Galiza e do mundo. A manifestación de onte é boa proba de que psicoloxicamente son incapaces de ver máis alá.
Compárteo

Se Grecia é igual ao Estado Español...

Hai catro meses houbo eleccións xerais en Grecia e gañou un partido socilista cun programa redistribución da riqueza e xustiza social. Hoxe, por mandato da UE, o goberno grego está facen xusto o contrario: suba de impostos indirectos, coxelación de soldos, aumento da idade de xubilación, etc. Se o Estado Español está igual que Grecia daquela o que nos agarda non é nada bo, xa que as medidas que se lle van a impor ao estado heleno é un ensaio para o resto. Máis información... http://bit.ly/az5Kn2
Compárteo

Tanto ten Xan como o seu irmán!

Compárteo

Galiza ten dereito

Estamos asistindo a un proceso de reordenación bancaria, impulsado polo Banco de España e o goberno central, que conleva o risco de que Galiza perda as súas caixas de aforro pola deslocalización dos seus centros de decisión, e que estas entidades de carácter social se transformen en entidades financeiras privadas.

Frente a este risco, as institucións galegas de autogoberno reaxiron. O Parlamento galego adoptou por unanimidade o acordo de establecer como prioridade o mantemento da galeguidade das caixas, a súa solvencia, e a necesidade de tramitar por urxencia a reforma da Lei galega de Caixas. O Parlamento de Galiza aprobou por ampla maioría unha reforma da Lei de Caixas que democratiza estas institucións, fai a súa xestión máis transparente, reforza as faculdades do autogoberno para defender o sistema financeiro propio e supervisar a actuación das caixas, e que garante que estas entidades sexan efectivamente alavancas de desenvolvimento da economía produtiva do País.

A resposta do Goberno central a este acto de afirmación do autogoberno galego non pode ser máis desalentadora: presentar un recurso de inconstitucionalidade contra a Lei de Caixas de Galiza que conleva a paralización da súa aplicación nun momento decisivo, o que pode colocalas na situación idonea para que sexan absorbidas por entidades foráneas. Sen a fusión das dúas caixas galegas, Galiza ficaría sen sistema financeiro propio, perdendo un dos principais instrumentos para o seu desenvolvemento económico.

Conscientes da gravedade da situación, manifestamos:

1. Galiza ten dereito a ter un sistema financeiro eficiente ao servizo do País, regulado polo seu Parlamento, como expresión do autogoberno. É vital, por tanto, preservar a Lei de Caixas de Galiza.
2. Galiza ten dereito a que o Estado respecte o autogoberno galego. Que non nos dean tratamento de autonomía de segunda, cuestionando a constitucionalidade da lei galega, si non se fixo coaa basca, a catalá ou a andaluza. Por que se recurre a nosa e non a deses outros territorios? O Goberno central debe reconsiderar o asunto e aceptar que as institucións galegas de autogoberno, dentro do marco competencial vixente, teñen capacidade para dotarnos do marco xurídico que se considere máis acaido para defender os intereses de todas as galegas e galegos, como ordena o Estatuto de Autonomía de Galiza.
3. Galiza ten dereito a propiciar a fusión das súas caixas. O goberno central tamén debe aceptar que as institucións galegas teñen tanto dereito como as de calquera outra Comunidade Autónoma para impulsar unha fusión dentro do país, cando se cumpren as mesmas condicións. Galiza ten dereito a preservar e garantir a galeguidade das caixas galegas coa súa fusión. Unha fusión paritaria, da que xurda unha Caixa solvente como mellor garantia para os seus traballadores, os impositores e todas e todos os galegos.

Está en xogo boa parte do noso futuro, a dignidade do noso autogoberno e perto de 80.000 millóns de euros en activos, isto é, a maior parte do aforro das galegas e dos galegos. Está en xogo que ese aforro se invista aquí ou se desvíe cara a financiar o desenvolvimento doutros territorios.

Galiza debe defender o seu. Ten dereito.

Compárteo

A segunda aldraxe dos progres

En 1983 o Goberno Central en mans do PSOE de Felipe González, recorre no Constitucional a Lei de Normalización Lingüística aprobada por unanimidade do Parlamento de Galiza. Hoxe, 5 de febreiro, -27 anos máis tarde-, outro Goberno Central tamén en mans do PSOE, desta volta dirixido por José Luis Rodríguez Zapatero, ven de anunciar un recurso ao Alto Tribunal contra a Lei de Caixas aprobada tamén no Parlamento Galego. E van dúas “aldraxes” dos progres mesetarios a Galiza.

Aínda que pareza que Lingua e Finanzas teñan pouco a ver entre si, o cerne da cuestión é negar que Galiza teña dereito a súa existencia como pobo diferente, cuestión esta que comparten co PP, malia que agora, oportunamente se suban ao carro do galeguismo, xa que ambos, PP e PSOE, comparten o mesmo deseño centralista, e para iso elaboraron en aprobaron o FROB, para espoliar o aforro galego e deixar a Galiza sen poder financeiro de seu.
Compárteo

“No explotarás a un jornalero pobre y necesitado”, Zapatero dixit

Zapatero non puido escoller peor frase para a intervención no Almorzo da Oración en Washington. Se xa temos enriba un orzamento, o de 2010, que é un lastre para os “xornaleiros” -como el di-, no que por un lado estamos a pagar máis impostos que nunca, baixan o salarios ao retirar os 400 euros do IRPF e por outra, agárdanos a todos un verán con prezos máis altos ao subir o IVE. Mais non contento con isto o PSOE ten na axenda (oculta?) unha reforma laboral á medida de Botín e da grande patronal, unha rebaixa das pensións non só por incrementar en dous anos a idade de xubilación, senón que, aínda que o retiraran do informe de sostenibilidade que lle enviaron aos de Bruxelas, na axenda oculta do PSOE está, tamén, aumentar os anos base de cotización para calcular a pensión de 15 a 25 anos. Como se pode ver, todas estas medidas son para explotar ao “xornaleiro”, ás clase populares e traballadoras.

A axenda oculta do PSOE contempla non só estas medidas, senón que acata os ditados de Europa como o de rebaixar o 14% do gasto do Ministerio de Fomento, precisamente o Ministerio que máis inversións fai e o que máis podería tirar da economía. Un despropósito que non ten explicación.

Eu o PP que fai? Protestar coa boca pequena, porque estas son medidas que eles executarían igualmente se chegaran a gobernar, agardando tranquilamente mentres non lles toque gobernar.

O Goberno Central está entre a espada e parede, está entre a cidadanía e o grande capital. O PSOE xa escolleu hai moito tempo, e escolleu o grande capital, que aperta para impoñer as súa doutrinas (redución de salarios, redución do gasto público, suba de impostos para as clases máis baixas, etc, etc.) a cambio da adquisión da débeda española necesaria para financiar un Estado famélico. Xa sabedes o diñeiro é débeda e a débeda é a escravitude dos pobos.

O PSOE culmina unha semana que é un verdadeiro via crucis, que culminará mañá seguramente co recurso á lei de caixas galega, e no canto de coller o touro polos cornos, o Goberno do PSOE encoméndase ao Santo Obama e ao día da oración ianqui. Estamos listos!
Compárteo

Improvisación

Se ao final vai ter razón o PP de Mariano Rajoy de que o Goberno do PSOE improvisa. Esta mesma mañá o Ministerio de Economía elimina unha frase dun informe enviado a Bruxelas na que aumentaban de 15 a 25 anos a base para calcular as pensións.

O malo non é rectfiquen, senón que se descobre o que realmente quere facer o PSOE. Moito vai ter que rezar Zapetero no Día Nacional de Oración ao que acudiu hoxe en Washington.
Compárteo