Rosalía, sempre viva!

En 1891, Rosalía de Castro foi enterrada en 1891 no Panteón de Galegos Ilustres, sen honras oficiais nin eclesiástica algunha, só co pobo detrás. Hoxe, 125 anos despois da súa morte, oficialmente nada se sabe de homenaxes nin outros festexos. Mais tanto daquela como entón, o pobo galego, -Galiza-, musa da súa eterna obra, estivo á altura das circunstancias e brindoulle unha emotiva homenaxe como recordo poucas, e como Rosalía se merece.

Os que percorremos as rúas, ás mesmas que percorreu o cortexo fúnebre de 1891, non festexabamos o trunfo de ningunha xesta deportiva, recordabamos e festexabamos á nosa poeta nacional, á nosa estrela, á nosa guía.

E os ignorantes, e férridos, e duros, imbéciles e escuros, que non te(nos) entenden, non, xa poden pechala entre catro paredes, pero non hai cancela que poida pechar o amor que lle temos a Rosalía, un amor que lle espetaremos nos fociños cada vez que lle fagan mal a Galiza, que é como se llo fixeran a Rosalía.