E a quen lle facemos caso

A respecto da Gripe Porcina que está a afectar a México e Estados Unidos, e que xa se expandiu a varios países do planeta, incluído o Estado Español, a OMS di que "O virus está tan estendido que xa non ten sentido contelo". En cambio a Ministra de Sanidade española, Trinidad Jiménez, que se estrea ao grande no cargo, di que "Está controlado, non é unha emerxencia". Daquela, que facemos, meternos na casa e comprar accións das farmacéuticas?

Amistades perigosas

Na toma de posesión de Alberto Núñez Feijoo había moita xente: militantes do PP, empresarios, xente do común, simpatizantes do PP, etc. Todos seguramente moi contentos porque un dos seus é o novo presidente da Xunta, mais seguramente habería algún especialmente contento por algunha escura razón. Iso é o que lle debe pasar ao Presidente de Iberdrola, que vemos efusivamente abrazado a Alberto Núñez Feijoo, que está especialmente contento polo que a derogación do Decreto Eólico, aprobado polo Bipartito, pode supoñer para a súa empresa.

Trinidade

Non, non vou facer unha loa á cantante Mari Trini, recentemente falecida. Vou falar do trilingüismo de Alberto Núñez Feijoo.

Falar idiomas é importante, sobre todo nun mundo tan globalizado coma este. Agora que falar e coñecer o propio é moito máis importante, xa que te fai conectar coa túa realidade inmediata, Galiza. Haberá que ver en que se concreta o trilingüismo de Núñez Feijoo, agora que a experiencia indícanos que cando, no plano teórico, se pon a dous, -tres neste caso-, idiomas á mesma altura, un sae perdendo, e non vai ser nin o inglés nin o castelán, porque xa sabemos todos que cando á xente se lle dá a escoller entre varios idiomas, escolle sempre o que simboliza o poder, e por desgraza ese non é o caso do galego.

É un dogma da fe cristiana que pai, fillo e espírito santo son unha mesma cousa, e quen queira que o crea. Feijoo deunos onte outro dogma de fe, que se se aprende galego, castelán e inglés, todos saímos gañando, todos os idiomas saen gañando, os galegos sabemos perfectamente que isto non é así, e o que se busca é a desaparición do idioma máis feble, o Galego, aínda que para iso haxa que educar aos rapaces e rapaces no autismos máis absoluto.

A mala educación

Chegoume por correo electrónico un libriño publicado en 1940 para os rapaces da ditadura. O libriño, titulado Así Quiero Ser, editado con "Censura eclesiástica", alecciona aos máis novos sobre cousas como a patria, a familia, o Caudillo, o comercio, o diñeiro, a liberdade, etc... con aseveracións como "El Caudillo sólo responde ante Diós y ante la historia", ou "El destino universal de España ha sido la salvación de todos los pueblos por la fe".

Á marxe de aseveracións como as anteriores, tamén aparecen outras instrucións dunha maior transcendencia social, como "La previsión social asegura el pan de todos los trabajadores, aunque no puedan ganarlo", que nada teñen que envexar ao estado do benestar actual, outra cousa é que se cumprira.

Afortunadamente a meirande parte do que se di neste libro non ten rigor científico de ningunha caste, por iso as cousas, por moito que se insista, caen polo seu propio peso. Pero a ditadura de Franco sabía da importancia de recibir "instrucións" como as que firugran neste libriño desde ben pequeniños, por iso os seus heredeiros ideolóxicos non queren que se imparta en galego as asignaturas da educación obrigatoria, e queren desmantelar as Galescolas. Saben moi ben que unha educación en galego educará a mozos e mozas conscientes do seu País, e iso é algo que queren evitar a toda costa, queren evitar que Galiza exista.

Polo ben de España

Eu supoño que a moita xente lle estrañará ver o ben que se entenderon o PP e o PSOE para que este último poida facer goberno en Eukadi, e iso que a nivel mediático tiranse os trastos á cabeza. Mais o curioso é a capacidade de adaptación do PSOE que pacta co BNG en Galiza ou con ERC en Catalunya, deixando á marcha o universo municipal, que aí tamén habería cousas sorprendentes, e en Euskadi pacta co PP, nunha especie de goberno de concentración española para apartar da Lehendakaritza ás fozas nacionalistas, nomeadamente ao PNV. E as primeiras medidas consensuadas entre ambas as forzas é a de eliminar da canle pública toda referencia ao mundo abertzale, que representa o golpe de gracia político para máis de 200.000 persoas que quedan sen voz no mediático, depois de ficar mudos no político, e despois aínda presumirán de que son forzas democráticas, claro.